Πάει πέρασε καιρός,
τότε που ντύθηκα γαμπρός
Άργησες για να μου δείξεις
που ήθελες να καταλήξεις…
Πίστεψα στα λόγια τα μεγάλα
Ήπια την πίκρα στάλα στάλα
Μα η ψυχή φωνάζει την αλήθεια
Έγινε καημός στα στήθια
Την φτώχεια δεν την άντεξες
Για μια αγκαλιά με χρήμα
Να αποφασίσεις βιάστηκες
Της απληστίας θύμα
Πίστεψα στα λόγια τα μεγάλα
Ήπια την πίκρα στάλα στάλα
Μα η ψυχή φωνάζει την αλήθεια
Έγινε καημός στα στήθια
Μα εγώ πονώ για δυό ψυχές
Δυο λαμπερά αστέρια
Που ζουν σε ξένες αγκαλιές
κι ανθούν σε ξένα χέρια…